เพราะคุณขอมา~

posted on 13 Jun 2012 20:18 by tamamaa directory Fiction
 
เพราะคุณขอมา เราเลยจัดไป~ XD
 
ที่จริงนี้เป็นฟิครีเควสของเพื่อนที่ขอไปตอนปีใหม่ เพราะมีน้องที่น่ารักมาเอ่ยปากว่าอยากอ่าน เราก็เลยเอามาลง =,,v,,=
 
 
Fic TF
 
SW x SS  (R-18)
 
[ก่อนอื่น อ่านตรงนี้ก่อน ]
 
ปล. นี้เป็นฟิค วาย (yaoi) โปรดทำความเข้าใจอ่อนอ่าน หากใครรับไม่ได้โปรดออกไป
ปลล. พยายามอย่างที่สุดที่จะเขียนอถิบายให้เป็นหุ่น.....
ปลลล. มีบางจุดผิดพลาดด้วยไม่รู้จะใช้คำศัพท์อะไรยังไงดี(เช่นพวกเวลา อะไรแบบนั้น...)
ปลลลล. เนื้อเรื่องที่ยกมาเขียน มาจากจินตนาการล้วนๆ...ไม่มีความเกี่ยวเนื่องอะไรกับเนื้อเรื่องหลักเลย นิสัยบางตัวอาจผิดเพี้ยนจากความเป็นจริงไปบ้าง...ต้องขออภัย

ทามะหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะชื้นชอบและสนุกไปกับฟิคที่ทามะเขียน
หากมีอะไร/ม่ถูกใจต้องการให้แก้ไขโปรดแจ้งในคอมเม้นค่ะ //โค้ง

(พูดเหมือนเวลาห้างใกล้ปิด =v=")
 
 
---------------------------------------------------------------------------
 
   "ดีเซ้ปติค่อน ถอยยย!!!!" เสียงตะโกนดังลั่นจากเมกทรอนส่งไปถึงเหล่าดีเซ็ปฯ ทันทีที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ เหล่าออโต้บอทยังคงพยายามยิงตามไป สตาร์สครีมที่วิ่งรั้งท้ายหันไปยิงตอบโต้ก่อนจะรีบทยานขึ้นฟ้าตามคนอื่นๆไป



    "เจ็ทไฟท์!!" เสียงตะโกนเรียกหุ่นยักษ์เพียงตนเดียวในกลุ่มที่สามารถบินได้ ก่อนยานอวกาศลำเขื่องจะทยานขึ้นฟ้าตามสตาร์สครีมที่อยู่รั้งท้ายทันในที่สุด
 
    ทั้งสองเกิดการปะทะกันขึ้นแทบจะทันทีก่อนที่สตาร์สครีมจะบินกลับลัมและพุ่ง เข้าชนเจ็ทไฟท์ได้ ทั้งสองพุ่งตกลงมากระแทกพื้นเกิดเป็นเสียงดังกึกก้องไปทั่ว



    สตาร์สครีมพลิกตัวขึ้นคร่อมเจ็ท ปากกระบอกปืนถูกจ่อเข้าที่หัวของเพื่อนเก่า แค่เพียงลั่นไกเข้าก็จะปิดชีวิตเจ้าคนทรยศนี่ได้ทันที แต่กระบอกปืนและมือกลับสั่นระริก ยามที่มองสบกับอ๊อพติกสีฟ้าใสที่ตนเคยหลงไหล...



    "ส สตาร์....."



    'นายฆ่าเขาไม่ลงหรอก' เสียงในหัวดังขึ้นมาราวกับจะเยาะยั่นตนเองว่าไม่มีความกล้าพอที่จะลั่นไกปืน สตาร์สครีมคบกรามแน่นก่อนกำปั้นลุ้นๆจะถูกประเคนเข้าให้ที่หน้าของเพื่อนเก่าเสียเต็มแรง แต่ก่อนที่หมัดที่สองจะได้ตามไป ก็ถูกกระสุนจากกลุ่มออโต้บอทที่วิ่งตามมายิงจนกระเด็นหล่นจากตัวของเจ็ทไฟท์ เสียก่อน



    "สตาร์สครีม!!" เสียงของซาวด์เวฟดังขึ้นเหนือหัว ภาพที่เห็นเริ่มไม่ชัดเจนก่อนจะกลายเป็นความดำมืดไป ซาวด์เวฟจัดการแบกหุ่นที่หมดสติขึ้นก่อนจะทยานขึ้นฟฟ้าตามคนอื่นๆไป





ที่ฐาน





    ซาวด์เวฟเริ่มการรักษาทันทีที่กลับถึงฐานและสตาร์สครีมกลับมาออนไลน์อีกครั้ง พลางชำเลืองมองคนที่เอาแต่เงียบเหมือนกำลังอยู่ในภวังความคิดบางอย่าง



    "ทำมัยนายถึงไม่ยิงเจ้านั้น?"



    "................" ซาวด์เวฟมองอาการสดุ้งนิดๆของสตาร์สครีม เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ แต่เจ้าตัวกลับนิ่งเงียบไม่ยอมตอบอะไร



    "นายควรจะยิงเจ้านั้นทิ้งเสีย...ไม่ใช้ไปยืนนิ่งๆเป็นเป้าให้เขายิงล่วงเอาแบบนี้....."



    "พอได้แล้วนะ!! ฉันรู้แล้ว!! ฉันไม่ใช้ตัวอ่อนนะจะได้ให้นายมาคอยสั่งนั้นสั่งนี้!!!! " สตาร์สครีมพูดเสียงดังพลางกระชากแขนของตัวเองกลับอย่างไม่พอใจ



    "ท่านายรู้ นายคงไม่มีแผลกลับมาให้ฉันช่วยรักษาอย่างนี้หรอกจริงมั้ย?" ซาวด์เวฟถามเสียงเย็นพลางจับแขนของสตาร์สครีมกลับมาและบีบแน่นขึ้น จนสตาร์สครีมเผลอร้องโอ๊ยออกมา



    "ก็ไม่ได้ของร้องนี้!! อีกอย่างนี้มันร่างกายของฉัน!! ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน!!!" พูดด้วยความฉุนเฉียวอีกครั้งก่อนสบัดแขนหลุดจากมือของซาวด์เวฟโดยแรงแล้วลุกเดินออกจากห้องไป



    "นั่นสินะ....นี่มันร่างกายของนาย....."



    ตึง!!



    "อึก!!!" สตาร์สครีมร้องเสียงดังด้วยความเจ็บปวดทันทีที่ถูกซาวด์เวฟ ขยุ้มคอก่อนกดกระแทกเข้ากับกำแพงห้องอย่างจัง สองมือพยายามดันตัวเองอกจากำแพง แต่ก็ไม่พอที่จะสู้แรงของซาวด์เวฟที่กดมาที่คอตนได้



    "ซาวด์เวฟ!!! นายทำบ้าอะไรปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!!"



    "ฉัน...ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยนี่...."



    "แต่ฉันเจ็ป!! อัก!! อ๊ากกกกก!!!!!!!" สตาร์สครีมร้องเสียงหลงทันทีเมื่ออยู่ๆมือของซาวด์เวฟที่จับอยู่ที่ปีกกลับหักปีกของตนทิ้งออก! เอเนจ้อนไหลทลักออกมาตามรอยแผล ยิ่งพสมกับนิ้วของซาวด์เวฟที่แทรกเข้าไปตามรอยแตกทำให้บาดแผลกว้างขึ้น ความเจ็ปท่าโถมเข้ามาราวกับจะทำให้สิ้นสติไปได้



    "นั้น.....มันก็เรื่องของนาย......" ซาวด์เวฟตอบเสียงเย็น มือหนาไล่ลูปคลาปเอเนจ้อนไปตามแผ่นหลังไล่ลงมา ตัวของสตาร์สครีมสั่นอย่างพยายามระงับความเจ็ปปวด นิ้วทั้งสิบจิกลงบนกำแพงเย็นเชียบหวังให้ความเจ็ปปวดทุเลาลง



    "ทีนี้....ฉันอยากรู้ว่าทำมัย....นายไม่ยิงเจ็ทไฟท์...." ซาวด์เวฟเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้มือที่บีบคอสตาร์สครีมอยู่เหมือนจะบีบแน่นขึ้น



    "อัก...ฉัน...ไม่จำเป็น...ต้อง...ตอบนาย!!!" สิ้นคำสตาร์สครีมก็ถึงกับหลับตาแน่นเตรียมที่จะรับความเจ็ปปวดที่จะตามมา แต่กลับไม่มีความเจ็ปปวดใดเกิดขึ้นแต่หูกลับสำเนียกเสียงบางอย่างจากเบื่องล่างของตน!!



    "ซ ซาวด์เวฟ!! น นายจะทำอะไร!!?" เสียงของสตาร์สครีมสั่นเครืออย่างคนกลัวสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ก่อนใบหน้าที่ซ๊ดเผือดด้วยความกลัวจะกลับแดงเถือกขึ้นยามที่รู้สึกเหมือนมี อะไรบางอย่างเสียดสีอยู่ที่หว่างขาตน



    "อ อึก!! ไม่!! ซ ซาวด์เวฟ! ฉัน เจ็ป! ออกไป!!!!" สตาร์สครีมร้องลั้นทันทีที่ท่อต่อของซาวด์เวฟกระแทกเข้ามาอย่างไม่ทันได้ ตั้งตัว! ลำคอยังคงโดนบีบเอาไว้สติที่แทบจะเลือนลางแจ่มชัดขึ้นมาแทบทันที ซาวด์เวฟเริ่มขยับกายตนอย่างไม่สนใจเสียงร้องด้วยความเจ็ปปวดของสตาร์สครีม แม้แต่น้อย



    "ที่นายไม่ยอมยิง...เพราะยังคิดถึงเจ้าคนทรยศนั้นอยู่...ฉันพูดถูก มั้ย?" ซาวด์เวฟถามเสียงต่ำขณะเริ่มขยับซอยถี่ขึ้นสายตามองสตาร์สครีมที่พยายามอดกลั้นไม่เปล่งเสียงออกมา มือที่ชุ้มไปด้วยคราบเอเนจ้อนลากลงไปตามหลังละเลงคราบเอเนจ้อนไปทั่วก่อนจะ เลือนลงไปลูปที่หน้าท้องและลงต่ำ ร่างของชายหนุ่มถึงกับสดุ้ง ร่างสั่นสะท้านปากเริ่มอ้าหอบหายใจมือจิกที่มือของซาวด์เวฟและกำแพงแน่น ท่อนขาไร้เรี่ยวแรงแผลที่หลังเริ่มรู้สึกชา



    "อ อึก!! ไม่!ไม่...ฮึก!!....ซ ซาวด์เวฟ!!...อ๊าาา!!" ในที่สุดก็ไม่สามารถอดกลั้นเสียงของตนเอาไว้ได้ ยามที่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงท่อนขาอ่อนยวบไร้เรี่ยวแรงก่อนตนจะล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น ปากอ้าหอบกระเซ่าดวงตาและใบหน้าเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ช่วงสะโพกถูกซาวด์เวฟดึงให้โก่งขึ้นและเริ่มขยับกระแทกอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะหลั่งของเหลวเข้าไปในตัวของสตาร์สครีม ร่างของชายหนุ่มกระตุกเกร็งเหมือนข้อต่อทั่วร่างลั่น ร่างสั่นสะท้านพยายามที่จะถอยตัวหนีจากซาวด์เวฟ แต่สะโพกกลับถูกจับเอาไว้แน่น!!





    "ฉัน....ยังคุยกับนาย...ไม่จบเลยนะ....สตาร์สครีม...." ซาวด์เวฟพูดเสียงเย็นก่อนจะเริ่มการทรมาณอีกครั้ง เสียงกรีดร้องครวญครางดังจากร้างที่บอบช้ำไม่ขาด จนกระทั้งสตาร์สครีมหมดสติไป...



    ซาวด์เวฟถอนตัวออกจากร่างของคนตรงกน้าอุ้มร่างของสตาร์สครีมขึ้นไปวางนอนบนแท่นรักษามองท่อนขาที่อาปไปด้วยของเหลวสีออกม่วงอ่อนๆ ที่ไหลเยิ้มออกมาจากช่วงหว่างขา เจ้าของห้องหันไปคว้าเครื่องมือ พลันมือกำอุปกรณ์ในมือแน่นยามหูแว่วได้ยินเสียงแหบแห้งพึมพัมถึงชื่อที่ตน ไม่ต้องการได้ยิน... 'เจ็ทไฟท์......'

    หุ่นร่างสีน้ำเงินเค้มหันกลับไปเริ่มการซ่อมแซมร่างตรงหน้า สายไฟมากมายระโยงระยายเข้ากับตัวของสตาร์สครีม





    สตาร์สครีม....ฉันไม่มีวัน...ไม่มีวันปล่อยนายไป....นาย...เป็นของฉัน!!
 
 
TBC.
 
---------------------------------------------
 
มากันสั้นๆแบบนี้ละจ้า =v=
Tags: fic, tf 2 Comments

Comment

Comment:

Tweet

#โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ซาวน์เวฟ นาย S มาก !!!
ดาวกรี๊ดน่ารักมากอ่ะเค่อะ //อุคริอุคริ
ปลิ้มมากค่ะ ตอนหน้าจะเป็นยังไง รอติดตามค่า

#2 By RoB-LighT on 2012-06-14 19:18

กรี๊ดดดดดด~!!!!!! 
ชะ..ชอบมากเลยค่า~!!!
น้องดาวกรี๊ดกร๊าดน่ารักมว๊ากกก!!!cry
ซาวด์เวฟ!! แกโหดไปนะ!! ให้น้องดาวเค้าเตรียมตัวก่อนซิ!!//ฟิน  รอติดตามตอนต่อไปฮะ!!
ปล.พี่ทามะแต่งฟิคเก่งจัง

#1 By maii~boo_boo_(=3=) on 2012-06-13 22:06

Categories