fic TF 3 SW x TC

posted on 25 Jul 2012 21:22 by tamamaa
 
สวัสดี้ สวัสดี
ตามคำเรียกร้อง เอาตอนต่อมาลงให้แล้วจ้า
ไม่แน่ใจว่าจะชอบตอนนี้กันมั้ย + ไม่แน่ใจว่าจะมีตอนที่ 4 รึปล่าวด้วย ไม่ได้พิมพืต่อเลย = =""
(อารมณ์ซันสตรอมไม่มาเขียนไม่ล่าย.....)
ไปอ่านกันดีกว่า....
--------------------------------------------------------------------------------

ปล. เป็นตอนที่แค่อยากเขียนเพื่อเป็นจุดเชื่อมในภาค 4 ....แม่งมหากาพย์มาก...(จากที่คาดคะเนว่าจะยาวนานถึงขนาดนั้นอะนะ...)
.
ปลล. พยายามอย่างที่สุดที่จะเขียนอถิบายให้เป็นหุ่น.....(ตอนนี้ความพยายามน้อยลงละ...)
.
ปลลล. มีบางจุดผิดพลาดด้วยไม่รู้จะใช้คำศัพท์อะไรยังไงดี(เช่นพวกเวลา อะไรแบบนั้น...)
.
ปลลลล. เนื้อเรื่องที่ยกมาเขียน มาจากจินตนาการล้วนๆ...ไม่มีความเกี่ยวเนื่องอะไรกับเนื้อเรื่องหลักเลย นิสัย
.
บางตัวอาจผิดเพี้ยนจากความเป็นจริงไปบ้าง...ต้องขออภัย
.
ทามะหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะชื้นชอบและสนุกไปกับฟิคที่ทามะเขียน
หากมีอะไร/ม่ถูกใจต้องการให้แก้ไขโปรดแจ้งในคอมเม้นค่ะ //โค้ง
.
(พูดเหมือนเวลาห้างใกล้ปิด =v=")
.
------------------------------------------------------------------------

"ซาวด์เวฟ...." เสียงเรียกทำให้เจ้าของห้องที่กำลังอลวาดสงบลงชั่วขณะก่อนค่อยๆหันกลับมามองทางต้นเสียง ดวงตาพร่ามัวด้วยฤทของเอเนจ้อนที่ดื่มเข้าไปทำให้เห็นภาพตรงหน้าไม่ค่อยชัดเท่าไหร่นักแต่ก็พอที่จะจำเค้าโครงนั้นได้

ธันเดอร์แครกเกอร์มองหุ่นที่ยืนนิ่งจ้องตนแล้วถอนหายใจนิดๆ ก่อนพาตัวเองเข้าไปในห้องแล้วเริ่มไล่เก็บของที่กระจัดกระจายเพราะเจ้าของห้องอาลวาดเงียบๆ
.
"ทำบ้าอะไรของนาย? พวกเฟนซี่กลัวใหญ่แล้ว...."ธันเดอร์แครกเกอร์ ก้มเก็บหล่องเอเนจ้อนว่างปล่าวก่อนมองไปตามพื้นห้องเจอกล่องปล่าวกระจัดกระจายอยู่ "เรามีสกายวาฟเป็นตัวเขมือบเอเนจ้อนตัวเดียวก็เกินพอแล้วนะ..."
.
"นาย...." เสียงของซาวด์เวฟดังสั่นเครือคณะค่อยๆเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้
.
"หืม?..."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
 
 
"สตาร์สครีม...." เจ็ทไฟท์ก้มเรียกหุ่นในอ้อมกอดให้เงยขึ้นมองตน
.
"อ อะไร?" แม้สตาร์สครีมจะไม่ยอมเงยหน้ามอง แต่แค่ร่างเล็กนี้ไม่หนีหายไปไหนเขาก็ดีใจมากแล้ว....
.
"นายต้องกลับไปจริงๆเหรอ? นายอยู่กับฉันได้...." สิ้นคำถามของเจ็ทไฟท์ สตาร์สครีมเงยหน้ากลับมองคนถามด้วยสีหน้าลำบากใจก่อนลุกขึ้นยืน เจ็ทไฟท์มีสีหน้าเศร้าลงอย่างรู้คำตอบดี

"ฉัน...ฉันอยากไปอยู่กับนาย....อยากอยู่กับนายเหมือนเมื่อก่อน..." คำพูดของสตาร์สครีมทำให้หุ่นตรงหน้ายิ้มกว้างก่อนรอยยิ้มนั้นจะหายไป
.
"แต่ฉันคือ ซ๊กเกอร์!...และสักวันจะต้องได้เป็นลีดเดอร์...." เจ็ทไฟท์มองหุ่นที่เป็นเพื่อนรักและคนรัก....เห้นถึงความมุ่งมั่นและเป้าหมายรวมถึงเส้นทางที่อันตราย เส้นทางที่ไม่อาจบรรจบรวมกัน...
.
"ฉันรู้...." เจ็ทไฟท์พูดก่อนลุกขึ้นดึงคนรักเข้ามากอด สตาร์สครีมพิงหัวเข้ากับเกราะของเจ็ทไฟท์อย่างต้องการที่พักพิงที่แห่งเดียวที่เขาวางใจ.....
.
' ส.....สตาร์.......สตาร์ สครีม....' สัญญานเรียกดัง ขาดๆหายๆเข้ามาทางคอมลิ้งเรียกตัวให้สตาร์สครีมกลับฐาน
.
"ฉันต้องไปแล้ว...." สตาร์สครีมถอยออกจากอ้อมกอดที่ตนโหยหาดวงตาช้อนมองหุ่นร่างยักษ์ก่อนหันหน้าหนีไปอีกครั้ง "ฉันจะคอยมองหานาย..." หุ่นร่างเล็กเตรียมขึ้นบินก่อนจะทันได้ตั้งตัวกลับถูกเจ็ทไฟท์ดึงเข้ามาจูปอย่างรวดเร็ว คสามรู้สึกเบาๆบนริมฝีปากที่เหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านทำให้สตาร์สครีมหน้าร้อนวาปขึ้นมา
.
"นายอยู่ในสายตาฉันเสมอ...สตาร์สครีม" หุ่นยักษ์ใหญ่พูดด้วยรอยยิ้มอบอุ่นที่ทำให้สปาร์คในอกของสตาร์สครีมทำงานผิดจังหวะ! "จ เจ้าบ้าเอ๊ย!!" สตาร์สครีมตะโกนออกมาก่อนจะรีบพุ่งทยานขึ้นฟ้าไปทิ้งเจ็ทไฟท์ที่มองอย่างคบขันไว้เบื่องหลัง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ธันเดอร์แครกเกอร์เบิกตากว้างเมื่อโดนซาวเวฟด์ดึงเข้าไปกอดแน่นสองแขนพยายามดันหุ่นตรงหน้าออกด้วยความตกใจและไม่เคยชิน "อ อะไร?!"
.
.ซาวเวฟด์ยังคงกอดธันเดอร์แครกเกอร์แน่น "นาย....นายกลับมา...." เสียงอู้อี้นิดๆ ทไให้เขารู้ว่าหุ่นที่กำลังกอดตนนี้เมาเอเนอร์จ้อนเรียบร้อยแล้ว...หุ่นร่างสีฟ้านิ่งไปก่อนมือที่พลักใสจะเปลี่ยนเป็นโอปกอดกลับ
.
"ฉัน...ไม่ได้ไปไหน...." ธันเดอร์แครกเกอร์ซบหัวเข้ากับอกของซาวเวฟด์สร้างความแปลกใจให้เจ้าตัวแต่ความสงสัยกลับหายไปอย่างรวดเร็ว....

"นายกลับมา...."ซาวเวฟด์พึมพัมเบาๆก่อนมือจะเชยคางให้หุ่นตรงหน้าเงยหน้ามองตนใบหน้าค่อยๆก้มลงต่ำสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากเนิบช้าก่อนจะค่อยๆเพิ่มความแนบแน่นขึ้น เมื่อหุ่นในอ้อมกอดเริ่มตอบสนองการกระทำของตน "อื้ม...." สัมผัสเปียกแชะไล่สัมผัสไปตามริมฝีปากแผ่วเบาก่อนแทรกเข้าไปมอบสัมผัสวาปหวานที่ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อได้รับการตอบสนอง
.
ธันเดอร์แครกเกอร์ปรือตามองซาวเวฟด์เมื่อรู้สึกเหมือนร่างของตนถูกยกจนตัวลอย แผ่นหลังสัมผัสเข้ากับพื้นเตียงริมฝีปากค่อยๆพละออกอย่างอ้อยอิ่ง มือของซาวเวฟด์ไล่ลูปไปทั่วร่างของธันเดอร์แครกเกอร์สร้างกระแสไฟฟ้าอ่อนๆจี้กระตุ้นไปทั่วร่างเสียงครางเครือเบาๆในลำคอดังให้ได้ยินเป็นระยะๆ

ท่อนขาทั้งสองยอมอ้าออกอย่างว่าง่ายเมื่อรู้สึกถึงมือของซาวเวฟด์ที่เลื่อนลงต่ำถึงหว่างขาของตน เสียงคลิกเบาๆจากเบื่องล่างทำให้ธันเดอร์แครกเกอร์หน้าแดงดวงตาปรือมองซาวเวฟด์ด้วยอาการเคลิบเคลิ้ม ก่อนร่างทั้งร่างจะสดุ้งเมื่อช่องทางเชื่อมต่อเบื่องล่างเริ่มถูกนิ้วของซาวด์เวฟรุกราน ร่างกายผลิตสารหล่อลื้นออกมาโต้ตอบเพื่อลดการเสียดสีแทบจะทันที
.
หุ่นสีฟ้ายกมือขึ้นจับสองแขนของซาวเวฟด์แน่น ร่างสั่นกระตุกด้วยความเสียวส่านที่แผ่กระจายไปทั่วร่างยามที่จุดอ่อนไหวถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง ซาวเวฟด์เริ่มก้มลงไล่จูปซุกไซร้ไปตามผิวแก้มและลำคอของธันเดอร์แครกเกอร์อย่างยั่วเย้าเรียกเสียงครางหวานดังให้ได้ยินไม่ขาดสร้างความพอใจให้ซาวเวฟด์รุกหนักขึ้น
.
"ซ ซาวเวฟด์ อ อื้ออ....!!" หุ่นร่างสีฟ้าอ้าปากหอบหายใจตาช้อนมองหุ่นตรงหน้าอย่างเชิญชวน สองแขนดึงรั้งให้ซาวเวฟด์โน้มตัวลงมาประกบจูปดูดดื่ม รู้สึกได้ถึงขาทั้งสองค่างที่อ้าออกกว้างยามที่ซาวด์เวฟแทรกกายเข้ามาความรู้สึกเสียวส่านแผ่กระจายไปทั่วร่างเหมือนโดนไฟช๊อต เมื่อท่อต่อของซาวเวฟด์เข้ามาในร่างตน
.
"อ อื้ออ....ฮ๊า..." ธันเดอร์แครกเกอร์มองสบเข้าไปภายใต้กรอบหน้ากากสีแดงจ้องมองดวงตาหุ่นตรงหน้าอย่างเคลิบเคลิ้ม สองแขนกอดร่างตรงหน้าแน้นยามที่เบื่องล่างเริ้มขยับ สร้างความรู้สึกสุขสมไปทั่วร่างของตน
.
ในนาทีที่เขามีความสุขเมื่อหุ่นที่ตนเคยได้เพียงแต่เฟ้ามองกำลังเรียกร้องต้องการก่ายกอดตนอยู่แต่เมื่อซาวเวฟด์เอ่ยปากเรียกสปาร์คของเขาราวกับแตกสลาย
.
."สตาร์...สครีม....อึก....." เสียงเพียงแผ่วเบาแต่กลับทำลายความรู้สึกทุกอย่างของตน สะโพกบางกระตุกแอ่นรับการสอดแทรกอย่างยินดีสองแขนโอบกอดซาวเวฟด์แน่น นิ้วทั้งสิบจิกลงบนแผ่นหลังกว้างดวงตาหลับแน่นอย่างเจ็ปปวด
.
'ทำมัย?...ทำมัยถึงเป็นนาย?...'
.
.
.
ธันเดอร์แครกเกอร์นอนมองหุ่นค่างกายที่เข้าโหมดรีชาร์ตด้วยสายตาเลื่อนลอยนิ้วไล่เกลี่ยไปตามใบหน้าและริมฝีปากที่ตนได้สัมผัสดูดดื่ม ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวที่สะโพกวิ่งแล่นขึ้นมาเป็นระยะๆ คลาบของเหลวที่หว่างขาเป็นเครื่องยืนยันถึงเหตุการที่เพิ่งผ่านพ้น ความรู้สึกเจ็ปปวดเสียใจยังลอยอ้อยอิ่งอยู่ในสปาร์คไม่ไปไหน

หุ่นร่างสีฟ้าเดินออกจากห้องไปหลังจากจัดการทำความสะอาดตนเสร็จ ก่อนแทร้งติดต่อเข้าทางระบบสื่อสารของหุ่นตัวต้นเหตุจนรู้พิกัดและเรียกกลับฐาน สายตามองไปที่หุ่นสีเหลืองสว่างสไวที่กำลังเดินมาทางตนริมฝีปากเหยียดยิ้มอย่างเจ็บปวด....

"ซันสตรอม....ฉันรู้แล้วว่าพี่นายอยู่ไหน..."

ซันสตรอมเหยียดยิ้มอย่างพอใจหลังจบบทสนทนากับธันเดอร์แครกเกอร์ สายตามองออกไปนอกฐานเห็นเครื่องบินเจ็ทคุ้นตาแล้วพาให้ยิ้มกว้างขึ้น.......


"กลับมาแล้วเหรอ.....พี่จ๋า...."


[TBC >> SS x SS ?!]

-----------------------------------------------------------------
 
ก็...เป็นตอนที่จบตั้งนานแล้ว ดีไม่ดีอาจไม่ได้พิมพ์ตอนที่ 4 ไม่งั้นก็คงเขียนเป็นตอนสรุปสั้นๆ (โชคดีอาจมีรูปประกอบ) ก็ต้องรอกันต่อไปหละนะ...=v=
 
ขอบคุณทุกท่าน(ที่มีไม่กี่ท่านนั้นแหละ) ที่ติดตามงานของทามะ เขียนผิดบ้าง บรรยายห่วยบ้างขออภัยอยู่ในช่วงฟื้นฟูการเขียนนิยายหลังจากห่างหายไปนาน...

edit @ 27 Jul 2012 14:15:45 by ลูกหมาคลั่ง TF!!

Tags: sw, tc, tf, yaoi 1 Comments

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดด!!!! กร๊าดดดดด!!!! อร๊ายยยย!!!!
!##$%!!!!!!!!!!!!!!!!!!! //โดนถีบ!!
ไม่ไหวแล้วพี่ทามะ!โฮกมากๆๆๆ กรี๊ด!! 
ตอนต่อไปจงมาๆๆ

#1 By maii~boo_boo_(=3=) on 2012-07-27 20:36

Categories